poniedziałek, 2 grudnia 2013

Tchórz


Jesteś dobry w wielu rzeczach, ale tylko w jednej najlepszy. Ciągle się doskonalisz, ciężko ćwiczysz i przeżywasz każde niepowodzenie. Raz upadłeś, to był jeden jedyny raz gdy to zawaliłeś, jeden na milion świetnych sesji. Ale ta jedna nieudana proba już zawsze zostanie zakorzeniona głęboko w Twoim umyśle. Nigdy się od niej nie uwolnisz, wiesz o tym, ale ciągle próbujesz to zmienić.

Głupcze, marnujesz tylko czas. Zamiast nadal się samodoskonalić rozpamiętujesz wciąż tą samą historie, w kółko, bez końca. 
A to już było! Nigdy nie wróci, nie może…
Nie mogę pozwolić sobie na kolejny upadek, boje się, że się wtedy nie podniose. Dlatego tak bardzo to przeżywam, to prawda jestem tchórzem, ale przynajmniej wiem czego się boje.
.
.
.
Boje się NIEDOSKONAŁOŚCI.

niedziela, 1 grudnia 2013

A jeśli wszystko to kłamstwo?


A jeśli to wszystko to kłamstwo?
Może jesteśmy zamknięci w kryształowej kuli, a ktoś potrząsa nami i patrzy jak płatki marzeń przelatują oło naszych głów. A Ty stoisz zamrożony i ślepym spojrzeniem pełnym łez spoglądasz w przestrzeń.
Zamknięty w kuli.
W szklanej klatce.
Jesteś przecież wolny, więc leć!
Biegnij! Idź! Czołgaj się! Rób cokolwiek bylebyś poruszał się naprzód.
A Ty nadal stoisz, nieruchomo, jak martwa figurka wrośnięta w plastikowe podłoże. Co Cie ogranicza? Tylko mi nie mów, że to niemożliwość i lęk. One nieistnieją.
Twoją barierą jest wyobraźnia, a raczej jej brak. Sam sobie kreujesz granice i tylko Ty, tak właśnie TY! Możesz je przekroczyć.

Niemożliwe jest niczym w związku z naszą imaginacją. Niemożliwe jest niczym. Niemożliwe jest nasze życie. Niemożliwe są nasze wizje. Niemożliwe są nasze sny. Niemożliwa jest nasza rasa ludzka. Wszyscy jesteśmy niemożliwością zyjącą w niemożliwym świecie. Ale jednak „jesteśmy”. Tak samą jak są nasze marzenia. Więc wstań! Idź i zepchnij tą kule i się uwolnij!

Czujesz to? Ona się toczy, delikatny szmer przetaczających się niemożliwości odbija się echem w naszej głowie.

Słyszysz to? Ona spada…
W doł…
I trzask!

Czujesz to?        Słyszysz to?        Widzisz to?

Miliony małych kawałeczków odbijają się od ziemi i rozpryskają po całym wszechświecie. Każdy z tych kawałków jest niemożliwością. Uwolnioną niemożliwością z barier Twojego umysłu. Jesteś wolny.
Więc działaj. A teraz wstań, zamknij oczy i policz ze mną do 10.

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

Otwórz serce i umysł. Widzisz to? Ten świat? Idź go stwórz.